بهانه ها

در من جوانه زن ای عشق با بهانه ها

شوری بپا نموده در این زمانه ها

دستی به من رسان و مرا هم فرا بگیر

یادی کنند مردم فردا از فسانه ها

خرچنگ ها همه در خشم و ظلم و جور

مردند ماهیان برکه به زیر تازیانه ها

آری که گم شدیم و به هر سو دویده ایم

در جستجوی یافتن سرّ و نشانه ها

آخر به «یوسف ثانی» رسید تمامی راه ها

باید که پر زنیم از این آشیانه ها

خال مهرویان...