چشمهایت

آرامش خاصی است در لحن صدایت

برق عجیبی میزنند آن چشم هایت

همچون تنور داغ می ماند برایم

گرمای ساطع گشته از آن دستهایت

ای چشم زیبایت شکوه موج دریا

یک باغ گل نقاشی طرح قبایت

از شوق عشقت چون کبوتر پربگیرم

وقتی که می پیچد هوایم در هوایت

بگذار آن لعل لبت روی لبانم

شیرین تر از خرمای بم آن خنده هایت

برخیز بر چشمم قدم بگذار ای عشق

بگذار تا باقی بماند جای پایت

عشقی است در من «یوسف ثانی» کجایی؟

عشقی که مانده در دلم تا بی نهایت

خال مهرویان...