عشق تو

عشق آتش میزند بر جان ما غم بیشتر

من خراب عشق تو حتی که از بم بیشتر

قامتم خم گشته از ظلم تو و چون ماه نو

درد تو تا می تواند می کند خم بیشتر

دل فدای چشم تو دریاست آن چشمان تو

جان فدایت میکنم حتی ز جان هم بیشتر

کاش میشد در برت سر را نهم برسینه ات

چشمه چشمم شود جاری ز زم زم بیشتر

عشق می بارد ز قلبم اشک از چشمان من

دفتر شعرم گرفته بر خودش نم بیشتر

دلبران با «یوسف ثانی» در آغوش اند و من

در بغل گیرم ز عشقت زانوی غم بیشتر

خال مهرویان...